Konuşan Kitaplar #10 Blog Tur 3.Gün / Neredesin Bernadette? – Maria Semple / Alıntılar


Konuşan Kitaplar ile 10. Blog Turumuzun 3. gününde sizlerle alıntılar ve yorumlar ile Bernadette’yi bulmaya çalışacağız.

İlk iki günü geride bırakmamıza rağmen biz hala Bernadette’yı bulamadık. Bakalım sizlerle turumuzun sonuna kadar Bernadette neredeymiş bulabilecek miyiz ?

Ama bulmadan önce hadi alıntılar ile sizi baş başa bırakayım. Keyifli okumalar! :)

183726_10151600166207360_1907285830_n

1

Ama karmaşık olması, sadece başka birisi hakkında her şeyi bilmenin mümkün olmadığını düşünmeniz, bunu deneyemeyeceğiniz anlamına gelmez.

Benim deneyemeyeceğim anlamına gelmez.

1“İnanamıyorum. İkiniz de olmaz demediniz.”

“Ben senin demeni bekliyordum,” dedi babam anneme.

“Seyahat etmekten nefret edersin.”

“Ben de senin demeni bekliyordum,” dedi annem. “Çalışman

gerekiyor.”

“Aman Tanrım. Bu evet demek!”

1“Anne!” dedim. “Onun ön koltuğa oturmasına izin vermemelisin.”

“Bir anda geçiverdi.” Annem köpeği tasmasından çekti, ben de arkasından ittim ve Dondurma epey bir homurdandıktan sonra nihayet arkaya geçti. Ama normal bir köpek gibi koltukta oturmadı. Arabanın zemininde, ön ve arka koltuklar arasında sıkışmış bir halde, yüzünde, Bakın benine yapmaya zorluyorsunuz, der gibi zavallı bir ifadeyle yattı. Annem ona, “Öff, bu kadar dramatik olma,” dedi.

1“Ha, sana söylemedim mi?” dedi. “Wallingford’a taşınıp kampüsün dışında bir ev kiralayacağım. Choate yemekhanesinde bir iş buldum bile.”

“Şakasını bile yapma,” dedim.

“Kimse senin annen olduğumu bilmeyecek. Selam vermek zorunda bile değilsin. Sadece her gün o güzel yüzünü görmek istiyorum. Ama arada bir el sallaman kesinlikle anneciğinin

yüreğini ısıtacaktır.” Bu son kısmı Noel cini gibi konuşarak söyledi.

“Anne!” dedim.

“Bu konuda bir seçim şansın yok,” dedi.

1“Haklısınız,” dedi kızlara. “Sıkıldınız. Ve ben de size hayatla ilgili küçük bir sır vereceğim. Şu anın sıkıcı olduğunu mu düşünüyorsunuz? Eh, aslında ileride daha da sıkıcı oluyor. Hayatı ilginç hale getirmenin sizin sorumluluğunuzda olduğunu ne kadar erken öğrenirseniz sizin için o kadar iyi olur.”

1“Korkunç olduğunu biliyorum,” dedi annem, “ama bunları dinleyebilecek yaştasın. Seattle’da ayrıcalıklı bir hayatımız var. Bu, tek suçları bir iç savaş sırasında Kongo’da doğmak olan o kadınların yaşadıklarını görmezden gelebileceğimiz anlamına gelmiyor. Yaşananlara tanıklık etmeliyiz.” Radyoyu yeniden açtı.

1Ve Bernadette örgüsünden başını kaldırıp, “Gelenler ayakkabılarını nereye koyacaklar?” diye sordu. Hepimiz ona bakakaldık. “Çay evine girerken ayakkabını çıkarman gerekmiyor mu?” dedi Bernadette. “Ziyaretçiler ayakkabılarını nereye koyacak?”

1“Buraya daha önce hiç gelmemiştin, değil mi?” diye sordu annem Kennedy’ye; ardından bana döndü.

“Ve sen de hatırlamıyorsun, değil mi?” Başımı iki yana salladım. “Bunu pencere pervazına koyacağız.” Kartonu cama yasladı. “Ve yanına da bir kalem koyacağız. Restoran dönerken

herkes bir şeyler yazacak, böylece bize döndüğünde doğum günü dilekleriyle dolu bir kartonun olacak!”

“Bu çok havalı!” dedi Kennedy, ben de aynı anda, “Bu

adil değil!” dedim.

“Gelecek sene senin doğum gününde geliriz, söz,” dedi annem.

1Bir adam elinde yeni bir uzaktan kumandayla sallana sallana sahneye geliyor. Yolun yarısında durup pantolonunu çekiştiriyor. Branch: “Aceleye lüzum yok, rahat ol.” Herkes gülüyor.

1Bee, canım, sen evrenin çocuğusun; Amerika Birleşik Devletleri, Washington Eyaleti ve Seattle’ın çocuğu.

Tur Takvimimiz 

Yarışma için Tık-Tık!

a Rafflecopter giveaway

481078_10151509026752360_1011133331_n

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s